PARIS

Πριν είκοσι μέρες..

Η πρώτη εικόνα που είχα ήταν αυτή του μετρό.. ο συγκεκριμένος σταθμός μάλιστα ήταν κάτι σαν τους παλιούς σταθμούς Βικτώρια,Ομόνοια στο χειρότερό του! Υπήρχαν και εξαιρέσεις όμως -->
Αυτό που είχε πλάκα ήταν εκεί που ακύρωνες τα εισητήρια' το έβαζες στη μία σχισμή, έβγαινε απ'την πάνω και μετά ξεμπλόκαραν οι κύλινδροι μπροστά σου και μπορούσες να περάσεις.







Αφού αφήσαμε τη βαλίτσα στον ξενώνα αρχίσαμε τις βόλτες. Aπό τα πρώτα μέρη που επισκεφτήκαμε ήταν ο πύργος του Άιφελ.
Ανεβήκαμε τα σκαλιά μέχρι και το δεύτερο επίπεδο.. καλή γυμναστική,δε λέω :)!

"Όταν κοιτάζω από ψηλάααα..."





Έπειτα πήγαμε στην αψίδα του θριάμβου κι από εκεί κατεβήκαμε όλη την Champs Elysees, η οποία ήταν ντυμένη με γαλλικές σημαίες, υποθέτω γιατί μια από τις επόμενες μέρες είχαν εθνική γιορτή. Δεξιά κι αριστερά του δρόμου μαγαζιά' τα περισσότερα μάρκες.
Περπατήσαμε μέχρι την Place du Concorde και περάσαμε μέσα από τον κήπο Tuileries που σε βγάζει στο Λούβρο, στο οποίο πήγαμε την επόμενη μέρα.

Είχε ήδη αρχίσει να ψιλοβρέχει εν τω μεταξύ..


Την Παναγία των Παρισίων την είδαμε απ'έξω. Δεν καταλάβαινες εύκολα ότι βρισκόσουν πάνω σε νησί ,στο Ile de la cite, και αυτό που μου φάνηκε αρχικά περίεργο ήταν ότι έχει και σταθμό του μετρό.. πάνω ανεβαίνεις με ασανσέρ.

Καθήσαμε και στο cafe de Flore στη Saint-Germain, ένα παλιό στέκι καλλιτεχνών και διανοούμενων.


Την πρώτη βραδιά μοιραζόμασταν το δωμάτιο με άλλες δυο κοπέλες. Όταν πήγαμε λοιπόν στον ξενώνα μετά τις 11, είχαν ήδη πέσει για ύπνο.. έτσι αναγκαστήκαμε να βγάλουμε έξω τα πράγματα για να ψάξουμε ό,τι θέλαμε. Ευτυχώς την επόμενη μέρα μεταφερθήκαμε σε δίκλινο. Κατά τη 1 λοιπόν φτάσαμε σε κάτι δρόμους στη Βαστίλλη γεμάτους με μπαράκια -σαν του Ψυρρή ένα πράγμα- ίσα που κάτσαμε και παραγγείλαμε και λίγο πριν τις 2 μας λένε ότι κλείνουν. Δε μας άφησε όμως να πληρώσουμε, γι αυτό το λόγο.
Α!Να αναφέρω ότι ήταν Σάββατο ε? :)


Η επόμενη μέρα ξεκίνησε με κουλτούρα..
Ήμασταν στα χνάρια ενός μυστικού... χε :)
Η αλήθεια είναι ότι είχα διαβάσει τον κώδικα da Vinci και μου άρεσε που τώρα έβλεπα κάποια μέρη από κοντά. (πιο ωραίο ήταν βέβαια τις προάλλες στον κινηματογράφο, γιατί βλέποντας γνώριμα πλέον μέρη, θυμόμουν τις τρεις μέρες στο Παρίσι..)
Κάτσαμε πολύ λίγο για τα δεδομένα του μουσείου. Φτου μας, δε λέω, αλλά πού να βρούμε την όρεξη από το χτεσινό ξεποδάριασμα -είχα κι ένα τράβηγμα στο πόδι που δεν ήταν κι ό,τι καλύτερο ..εμ, σκαλάκια στα 670 μ. θέλαμε!


Αυτά που θέλαμε να δούμε πάντως, τα είδαμε.
Μπορεί η Αφροδίτη της Μήλου να είναι γνωστή για την ομορφιά της, αλλά νομίζω πως η Νίκη της Σαμοθράκης πάνω στην πλώρη του πλοίου έχει περισσότερα να πει.

Σιγά τη Μόνα Λίζα δηλαδή :). Βασικά με το που πήγαινες να την επεξεργαστείς περισσότερο, σε έδιωχνε ο φύλακας για να πάρουν κι άλλοι σειρά.



Το απογευματάκι ήμασταν στις Βερσαλλίες στα παλάτια του Ναπολέοντα ή αλλιώς "κοντοπίθαρου" :) όπως μου είπε και κάποιος στο αεροπλάνο. Ε, μωρέ, ένα φτωχικό σπιτάκι ήταν με ένα μικρό κήπο, τόσο μικρό που τον γυρίσαμε με τρενάκι.

Τη Δευτέρα πήγαμε στη γραφική κι αρτίστικη Μονμάρτη.
Ο ναός της Sacre Coeur ξεχωρίζει με τη λευκή ομορφιά του.
Από εκεί πάνω βλέπεις όλο το Παρίσι στα πόδια σου.

Από την πίσω μεριά είναι η place du Tertre, η πλατεία των ζωγράφων.

Περνούσαν τόσο γρήγορα οι ώρες.. πολλές φορές μας φαινόταν περίεργο που ήμασταν οι δυο μας στο Παρίσι. "Ρε συ είμαστε στο Παρίσι!" της έλεγα και μετά το συνειδητοποιούσαμε περισσότερο..
Και όντως, δε μας έφτασαν οι μέρες' δεν κάναμε τελικά και τη βαρκάδα στο Σηκουάνα,αφήσαμε μερικά μουσεία απ'έξω και πόσα άλλα μέρη που δεν είχαμε στα υπόψιν. Αλλά έτσι γίνεται πάντα, για να έχεις έναν λόγο να ξαναπάς.. ;)


Αυτά τα ωραία εν συντομία από την πόλη του φωτός και του έρωτα.



P.S. Αυτές είναι κάποιες στάνταρ φωτογραφίες, αυτές όμως που μου αρέσουν περισσότερο είναι με εμένα και τη sister ;)

E, βρε κόλλημα με τη Βίκυ..

Κάθε που έρχεται ο καιρός των πανελληνίων παίζει αυτό το κομμάτι στο ραδιόφωνο "...η Βίκυ δε θα σπουδάσει!". :-)

Γιατί βρε άνθρωπε τέτοια επιμονή? Το θυμάμαι κι όταν έδινα κι εγώ και το 'χω παρατηρήσει κι άλλες χρονιές. Πολύ πιθανό να το ζητάνε οι ίδιοι οι μαθητές για χαβαλέ. Αλλά κι αν κάποιος -κι ακόμα χειρότερα κάποια που τη λένε και Βίκυ!- είναι σε οριακή κατάσταση, τι φταίει να το ακούει..? Να μου πεις όμως ότι δεν είναι και πολλοί -απ' όσο ξέρω- αυτοί που διαβάζουν με μουσική ..τουλάχιστον όχι σαν εμένα τη βαρεμένη που και την Ιστορία ακόμα με μουσική τη διάβαζα (το ότι εκεί είχα το χαμηλότερο βαθμό,δεν έχει να κάνει με αυτό :Ρ).
Κουράγιο και καλή επιτυχία σε όσους δίνουν πανελλήνιες! ;)

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Μέσα στους 7 θα είμαι κι εγώ, αφού κατά πάσα πιθανότητα θα κάνω την πρακτική μου το καλοκαίρι.. τις εξορμήσεις μου βέβαια θα τις κάνω κάποια σ/κ.

Ωραία που είναι τα ταξίδια..

Μια βδομάδα Παρίσι - Λουξεμβούργο με τη sister! Ήταν πολύ όμορφα..
Θα μπορούσα να πω ότι ίσως μου άρεσε πιο πολύ το Λουξεμβούργο, αλλά και πάλι μιλάμε για διαφορετικά πράγματα.

Λεπτομέρειες έπονται..

Στο γυρισμό καθόταν δίπλα μου μια κυρία, που διδάσκει μάλιστα στη Γαλλία στο αντίστοιχο τμήμα με το δικό μου. Το χρώμα της πρόδιδε ότι ήταν από άλλη χώρα, οπότε τη ρώτησα από πού είναι. Αφού με έβαλε να μαντέψω -κι έπεσα κοντά, Ινδία- μου είπε πως είναι από το Πακιστάν. Με ρωτάει έπειτα από πού το ξέρω, με ένα αμυδρό χαμόγελο, από τους τρομοκράτες? Και από αυτούς της λέω αλλά όχι μόνο..(όπως και να 'χει αγεωγράφητοι δεν είμαστε*). Άρχισε λοιπόν να μου λέει πως δεν είναι έτσι όπως τα παρουσιάζουν στην τηλεόραση τα πράγματα. Υπάρχουν και οι τρομοκράτες, αλλά δεν είναι η πλειοψηφία, ούτε γίνονται συνέχεια φασαρίες και μαλώνουν μεταξύ τους οι Πακιστανοί. Όποιος επισκέπτεται τη χώρα τους, λέει, βλέπει κάτι τελείως διαφορετικό από αυτό που περιμένει.. έχει διάφορα όμορφα μέρη, και βουνό όπου πηγαίνουν αρκετοί που ασχολούνται με την ορειβασία, αλλά και θάλασσα. Επιπλέον οι γυναίκες σήμερα είναι πιο ανεξάρτητες απ' όσο τις παρουσιάζουν τα media. Ξέρατε ότι τη θέση πρωθυπουργού την κατέχει γυναίκα?
Μετρημένη γυναίκα φαινόταν και πιστεύω πως όλα αυτά δεν τα έλεγε για να δείξει ένα ωραιοποιημένο Πακιστάν.
Και μετά από αυτό διαβάζω και στο ΒΗΜΑgazino το οδοιπορικό που είχε για "το άλλο Ιράν, όσα δε δείχνουν τα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων" κι έπειτα λέω πως ίσως τελικά να μη μένουν πίσω κάποιες χώρες, αλλά κάποιοι άλλοι να είναι τόσο κολλημένοι που να μη βλέπουν -ή να μη θέλουν να δουν- τα έστω και δειλά βήματα που κάνουν οι χώρες αυτές. Απλά χρειάζονται πολύ περισσότερο χρόνο... είναι γεγονός.


*Σε ένα φωτογραφείο στο Λουξεμβούργο μάς ρωτάει η υπάλληλος από πού πήραμε κάτι κρεμαστά. Της λέμε από την Ελλάδα, από την Αθήνα. Και λέει "Πού βρίσκεται η Ελλάδα?" !!! Κοιτάζομαι με την αδερφή μου μες στην απορία.. και μετά της λέω "Η Ιταλία ξέρεις πού είναι? Δίπλα." Και προς το τέλος λέει πάλι "Κρίμα..είναι μακριά η Ιταλία.."
Ήθελα να της πω "Μα καλά, είσαι σοβαρή?!" Και όντως μιλούσε σοβαρά απ'όσο έδειχνε. Και να πεις ότι τουλάχιστον από τους Ολυμπιακούς αγώνες κι έπειτα δεν έχουμε φανεί ως χώρα?


__________________________
Θα 'ρθουν κι εδώ επιτέλους οι Pearl Jam όπως έχει ανακοινωθεί. Δε λέω πολλά, γιατί μέχρι το Σεπτέμβριο ποια συναυλία μένει και ποια ακυρώνεται -σύνηθες φαινόμενο. Λίγο ακριβό δεν είναι το εισητήριο?

Sisters..

..are those special friends with whom we spend a lifetime.

Twenty-One

Ηappy μου birthday!!

Πέρσι τέτοια μέρα έπαιζε εδώ το Τwenty years. Τώρα παίζει το Τwenty-One των Crannberries..

Twenty One
Today
Twenty One

Πολλά φιλιά, γιατί αν δεν το ξέρετε σήμερα είναι και η μέρα του φιλιού.

*******************

Υ.Σ. Πάλι καλά που είμαι και αεκτζού! :)

Τιμής ένεκεν

12 χρόνια μετά την αυτοκτονία του Kurt Cobain


Θα γράψω το τραγούδι που μου αφιέρωσε η sister

Truth covered in security

I can't let you smother me

I'd like to but it could't work

Trading off and taking turns

I don't regret a thing...

And I've got this friend you see

who makes me feel

And I wanted more
than I could steal

-Lounge Act-

"Αλλάζεις... το νιώθω αλλάζεις"

Μπήκε η άνοιξη επιτέλους..



Να κι ένας ωραίος διαγωνισμός για τον πιο πράσινο κήπο και το πιο πράσινο μπαλκόνι!





Άντε, μέχρι τις 25 Απριλίου προλαβαίνετε να ποτίσετε τα λουλουδάκια σας!




~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Όχι δεν κοιμόμουν όλο αυτό το μήνα, αλλά όντως ξεκουράστηκα.
Τώρα που τα βάζω κάτω συνέβησαν αρκετά γεγονότα' άλλα τάραξαν όμορφα την καθημερινότητά μου κι άλλα όχι..
Στόχοι δρομολογήθηκαν, συνάντησα άτομα που είχα καιρό να δω, έκανα ένα ταξιδάκι στη Λαμία -έπονται καλύτερα βέβαια-, η γιαγιά μου μπήκε στο νοσοκομείο αλλά τώρα είναι έξω καλά, η αδερφή μου πήγε στο Λουξεμβούργο για έξι μήνες..
Γνωριμίες, εντάσεις και συμφιλίωση, γεφύρωμα επικοινωνίας λόγω.. προγράμματος καρτοκινητής.
Και μέσα στα μικρά υπάρχουν και τα θλιβερά..
Δυστυχώς έφυγε ο Λ., ένα νέο παιδί από το χωριό μου' το δυστύχημα έγινε λίγο έξω από το χωριό...

Ουφ!

Πάει κι αυτή η εξεταστική!
Μάλλον η πιο βαρετή και κουραστική..

Πάω να κοιμηθώ σαν άνθρωπος κι όχι σαν κουκουβάγια.

Καληνύχτα

zzzzzzzzzzz

______________

Kι εγώ Θέλω να κάνω πολλά και διάφορα, μικρά και μεγάλα.. ελπίζω να τα υλοποιήσω και να μη με φάει η ρουτίνα και η αναβλητικότητα.
Παρατηρώ ότι αυτό γίνεται σε κάθε εξεταστική. Επειδή ακριβώς δε θες να διαβάσεις, σκέφτεσαι οτιδήποτε άλλο για να περάσει η ώρα -κάπως έτσι φτάνεις στα μισά της ύλης τα μεσάνυχτα πριν δώσεις, αλλά και πάλι τη βγάζεις ;). Αρχίζεις και σκέφτεσαι' για τη ζωή σου, τις σχέσεις σου με τους γύρω σου, αναρωτιέσαι τι δίνεις, τι παίρνεις, ότι θα έπρεπε να βλέπεις αγαπημένα σου και συγγενικά πρόσωπα συχνότερα, να περνάς περισσότερο χρόνο με άλλα πρόσωπα.. Έπειτα κοιτάς πίσω, κοιτάς μπροστά.. έεεϊ, τα φοιτητικά χρόνια τελειώνουν.. Πώς πέρασε έτσι ο καιρός; Αυτά που πέρασαν τα έζησες όπως ήθελες, έχεις πράγματα να θυμάσαι; (Να και κάτι καλό που σου προσφέρει η εξεταστική-> διάλειμμα από την καθημερινότητα και χρόνο να σκεφτείς)

Και αφού κάθεσαι και συλλογίζεσαι αυτά και άλλα, βάζεις κάποιους στόχους βραχυπρόθεσμους και μάκρο- με ένα αισιόδοξο άγχος να τα προλάβεις όλα.

Ο καιρός θα δείξει.. αρκεί να τον εκμεταλλευτείς!

Υποτίθεται πήγαινε για ΥΓ το παραπάνω ;)

Τα χρόνια φεύγουν, θες δε θες, σαν των ματιών σου τις βαφές

About love

"Όποιος χάνει στα χαρτιά (και γενικότερα στα παιχνίδια) κερδίζει στην αγάπη"
Βασίζεται κάπου όμως αυτό;
Διαβάζοντας τις προάλλες αγγλικά , μαθαίνω πως η λέξη love χρησιμοποιείται και με την έννοια του μηδενός σε ομαδικά παιχνίδια, π.χ. Leeds 4, Totenham 0 (love/nil). Ψάχνω μετά και στο λεξικό για να το επιβεβαιώσω: =χωρίς σκορ: love all, 0-0, love game παιχνίδι όπου ο αντίπαλος δε σημειώνει ούτε ένα πόντο: (πχ στο τάβλι) I’ll make it a love game for you!

>---<3--->

Χτες μόλις ξύπνησα κι άνοιξα το κινητό μου, είδα ότι είχα μήνυμα στον τηλεφωνητή. Παίρνω λοιπόν το 123 και ακούω το τραγούδι που λέει «..and it’s always you & me, always and forever..» Χαμογελάω κι εγώ, μέχρι να συνειδητοποιήσω μετά ότι έγινε κατά λάθος, οπότε χαμογελάω ακόμη περισσότερο :). Είχε πατηθεί κλήση από το κινητό του Κ. γύρω στα 4 λεπτά, οπότε γράφτηκε στον τηλεφωνητή. Κι επειδή δημιουργήθηκαν απορίες, ξανακούω το τραγούδι και πατάω το 4 για να δω ότι ήταν όντως ο Κ. Αλλά το τραγούδι, πώς μπήκε? Προφανώς από την cosmote , αλλά και πάλι..(?) Κι έχει ξαναγίνει, απ’ όσο θυμάμαι με το ίδιο τραγούδι.


Τελικά είναι πιο ωραίο να μην ξέρεις κάθε φορά ποιο σταθμό ακούς, να ακούς τραγούδια κι όχι σταθμούς, να μην υπάρχουν ενδείξεις. Βέβαια το πιο πιθανό είναι να καταλήγεις στους σταθμούς που ακούς, ναι δε λέω, αλλά μπορεί να ακούσεις κι ένα ωραίο τραγούδι από σταθμό που δεν το περίμενες. Και πιο ωραίο ακόμα είναι όταν η μουσική βγαίνει από το στόμα ενός γλυκούλη άσπρου αρκούδου. :) Μια χαρά τα ..ερμηνεύει τα τραγούδια. Το μόνο κακό είναι πως οι μπαταρίες κάποτε τελειώνουν.

2o Athens Video Art Festival

Κι όταν λέμε video art?
Όποιος είδε το "Εγώ κι εσύ και όλοι οι γνωστοί" θα έχει μια ιδέα.
Παίρνει λοιπόν η Κριστίν την κάμερά της κι αρχίζει να δημιουργεί ιστορίες από το πουθενά. Γράφει π.χ. πάνω στο ένα παπούτσι της "me", στο άλλο "you" και τα βάζει να μιλάνε.

Εικόνα, κίνηση, μουσική, δημιουργικότητα, έμπνευση, διάθεση και φαντασία...


Το 2ο Athens Video Art Festival θα πραγματοποιηθεί 19-21 Απριλίου και θα υπάρχουν και άλλες κατηγορίες πέραν της video art.
Πιστεύω αξίζει να πας να δεις κάτι τέτοιο.

Μάθε γλώσσα... *

Διαβάζοντας προχτές Διοίκηση Διεθνών Επιχειρήσεων:

Το σωστό όνομα ενός προϊόντος βοηθά την προβολή του. Θεωρητικά, μεγάλες διεθνείς εταιρείες πρέπει να έχουν τη γνώση και τις δυνατότητες να αποφύγουν βασικά λάθη σε θέματα μάρκετινγκ. Ιδού μερικά παραδείγματα μοντέλων αυτοκινήτων που σε διεθνείς αγορές ίσως δεν ήταν και τα πιο κατάλληλα: Η Ford κυκλοφόρησε στο Μεξικό το Fiera, που στα ισπανικά σημαίνει "άσχημη γριά". Η GM το Nova, που σημαίνει "δεν πάει". Η AMC στο Πουέρτο Ρίκο το Matador, που σημαίνει "δολοφόνος". Η Rolls Royce κυκλοφόρησε στη Γερμανία τη Silver Mist, που στα γερμανικά σημαίνει "ασημένια κοπριά".

-Ricks-

_____________________:Ρ_____________________

Μιας και μιλάμε για γλώσσες... εσείς τι λέτε?

Ιταλικά ή Ισπανικά ?

* Ή θα μπορούσα ίσως να δανειστώ τον τίτλο της Βανέσας :-)

"...να κλείνουν οι πληγές μου μόνο με φιλιά..."

Μου τη σπάνε οι μελαγχολικές μέρες.. δε μου πάνε βρε παιδί μου.
Έρχονται ακάλεστες, εκεί που δεν έχεις τίποτα.. κι έπειτα δεν αφήνεις τίποτα σχεδόν να πέσει κάτω. Αρκεί μία φράση, μία λέξη, μία κίνηση, ένα νεύμα για να σε φορτίσει -θετικά ή αρνητικά. Μήπως αρχίζει να επιδρά ο ωροσκόπος μου; :Ρ Μπα..καλά είμαι κι έτσι.

Η γυμναστική σε κάνει να νιώσεις όμορφα.
Μια (ή δύο) φιλική αγκαλιά ουσιαστικά καλύτερα.
Ένα φιλί μπορεί να πάρει την πικράδα.

μια μέρα ακόμα

κι αν σκοτεινιάζω αγάπη μου μη με φοβάσαι
γιατί ευωδιάζουν αγριοκέρασα οι σιωπές

-Διάφανα Κρίνα-

:)

_____________________________________________________________

Μόλις έκανα ένα από τα πολλά τεστάκια.(το βρήκα εδώ).
Αυτό που μου άρεσε περισσότερο, πέρα από το χρώμα, είναι ότι έπεσε μέσα και με το λουλουδάκι. Μωρέ αν ήξερα κώδικες και τέτοια, θα σου το έκανα μια κουκλίτσα;).

Your Blog Should Be Purple

You're an expressive, offbeat blogger who tends to write about anything and everything. You tend to set blogging trends, and you're the most likely to write your own meme or survey. You are a bit distant though. Your blog is all about you - not what anyone else has to say.

Η πληροφορία της ημέρας

Τα σκυλιά ακούνε περισσότερο στα ονόματα που περιέχουν το γράμμα "ρ".
Το ξέρατε; Εγώ όχι. Και μετά όντως σκέφτηκα διάφορα ονόματα σκύλων (γνωστών μου ή όχι): Ρόκυ, Άρης, Ρεξ, Κάρολος, Ήρα, Ορνέλα …κ.α.
Μου το ΄πε η Ν. καθώς ψάχναμε να βρούμε όνομα για το μικρό ροντβάιλερ που θα ΄χει από σήμερα στο σπίτι της…!:) Εγώ κατέληξα στο Ορφέας πάντως.

Επίσης οι γάτες ακούνε περισσότερο στο γράμμα "ζ" μου είπαν. :)

And isn't it ironic? Don't you think?

Πρωτοχρονιά· σταυρώνει ο μπαμπάς μου την πίτα και χαράζοντάς την οριοθετεί τα κομμάτια. Έχουμε και λέμε: εικόνα, σπίτι, …, άρα το έκτο κομμάτι ήταν το δικό μου. Κάτι μου έλεγε πως εκεί θα ήταν το φλουρί. Πριν αρχίσουμε το κόψιμο των κομματιών κάτι λέει η μαμά μου να διαλέξουμε όποιο θέλουμε και καλά· δεν το κάναμε αλλά κάπου μπερδεύτηκε ο μπαμπάς μου -δεν ξέρω- και άρχισε με τα ονόματα και στο τέλος θα έβαζε σπίτι και εικόνα. «Γιατί τα πας έτσι;» του λέω. «Τέλος πάντων, αφού τα έβαλες έτσι τώρα, δεν πειράζει.» , αλλά παράλληλα σκεφτόμουν «να δεις που θα ‘ναι στο έκτο». Μετακινήθηκα το λοιπόν στο τέταρτο. Δύο κομμάτια μετά από ‘μένα φτάσαμε στη γιαγιά Σοφία. Το γυρίζουμε και βλέπουμε το αναμενόμενο.. γι άλλη μια φορά δε με είχε ξεγελάσει η διαίσθησή μου. :) Τουλάχιστον πήγε στο ίδιο όνομα, αν και ακόμα πιστεύω ότι μου αντιστοιχεί ένα μερίδιο (selfish me).

It's like rain on your wedding day
It's a free ride when you've already paid
It's the good advice that you just didn't take
And who would have thought it figures

___________________
Είδα τη νεκρή νύφη του Τιμ Μπάρτον εν τέλει και μου άρεσε αρκετά έως πολύ! Κατ’ αρχάς τα συγχαρητήριά μου για την τόσο λεπτομερή εκφραστικότητα των ηρώων και ιδίως του γαμπρού Βίκτορ(!), τι γλυκούλης :). Όταν γύρισα σπίτι διάβασα τη συνέντευξη του Μπάρτον που είχε στο προηγούμενο αθηνόραμα. Χρειάστηκαν δέκα χρόνια λέει για να το προετοιμάσουν, γιατί η συγκεκριμένη τεχνική (stop motion animation) με κούκλες απαιτεί περίπου δώδεκα ώρες δουλειάς για το αποτέλεσμα ενός δευτερολέπτου στη μεγάλη οθόνη… έτσι εξηγείται το αποτέλεσμα.
________________
Λίγες φράσεις, όπως πάντα. Ένα ξεφύσημα. Και τι να λέει; Κι έστω ότι είναι αυτό που μου πέρασε απ’ το μυαλό.. δε θα το 'λεγα ότι θα με διευκόλυνε.

A little too ironic. And, yeah, I really do think.

Life has a funny, funny way... of helping you out

Καλημέρα για αρχή..

..Καλό μήνα και καλή χρονιά!

Μια καινούρια μέρα αρχίζει κάθε πρωί
μια καινούρια ελπίδα και πάλι απ' την αρχή

-Ανδρέας Τσουκαλάς-

Αγάπη                           

                   Ειρήνη

Υγεία

        Δημιουργικότητα                                               Ευτυχία

Αισιοδοξία

Αλληλεγγύη

                  Θέληση

Χαμόγελα

Μια εικόνα, 70 συγκροτήματα

Kαθώς ξεφύλλιζα το CITY 210, έπεσαν τα μάτια μου πάνω σε μια πληθωρική εικόνα, γεμάτη με πολλά διαφορετικά στοιχεία: άνθρωποι, ζώα, μεταφορικά μέσα, τρόφιμα, διαφόρων ειδών αντικείμενα.. όλα κατά βάση άσχετα μεταξύ τους.
Κι όμως έχουν ένα κοινό, τη μουσική.
Ναι, κάθε τι απεικονίζει κι ένα συγκρότημα (70 στο σύνολο). Μια μουσική πόλη :) -με επί των πλείστων rock/alternative ακούσματα.
Εσύ, do you see music?

Πρόκειται για διαφημιστική καμπάνια της Virgin Digital. Πολύ καλή κι αν μη τι άλλο έξυπνη ως ιδέα.

Make it ALIVE

Ακούγονταν φήμες κατά καιρούς, ότι μπορεί να ΄ρθουν στο εκάστοτε rockwave.. αλλά τίποτα.
Ο λόγος για τους Pearl Jam.
Αρκετοί είναι αυτοί που θα ΄θελαν να τους δουν live, for the first time in Greece.
Στην παραπάνω διεύθυνση μαζεύονται υπογραφές για να έρθει η μπάντα και στη χώρα μας.

Για να δούμε...

_________
το είδα εδώ

Ευρωπαϊκή Εβδομάδα Νέων

7-11 Δεκεμβρίου 2005
Οι νέοι στο προσκήνιο

Με πρωτοβουλία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής οργανώνονται κάθε δύο χρόνια (με αρχή το 2003) εκδηλώσεις σε όλη την Ευρώπη για την προώθηση του Ευρωπαϊκού Προγράμματος "Νεολαία" (Youth).
Το πρόγραμμα (εδώ για τις υπόλοιπες πόλεις) που έχει δημιουργήσει η Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς περιλαμβάνει μουσική, χορό, θέατρο, προβολή ταινιών μικρού μήκους, διαδραστικά παιχνίδια, εικονικές συνεντεύξεις, ημερίδες και κλείνει με συναυλία (με Χατζηγιάννη, Ολυμπίου και Κίτρινα Ποδήλατα). Και πού ξέρεις; Ίσως κερδίσεις και μια τριήμερη επίσκεψη στις Βρυξέλλες!

Καλή βδομάδα! :)

_______________________
Γήπεδο Μπάντμιντον, Γουδί, είσοδος ελεύθερη

Moυ λείπεις... Για πάντα

Mάλλον τα πιο ωραία τραγούδια που παίζονται στην τηλεόραση (για τις σειρές "Μου λείπεις" και "Κινούμενη άμμος" αντίστοιχα).

Περισσότερο μου αρέσει το Μου λείπεις και συγκεκριμένα η μουσική του... με τη φωνή της Τσαλιγοπούλου.

"Φίλα με ξανά να μη μας πάρει
του θανάτου η μαύρη ενοχή.
...
Να ΄ταν η αγάπη μάγισσα
μες στα όνειρά μου να σε κρύψει.."

Αλλά κι ο Χατζηγιάννης καλά τα λέει:

"Για πάντα θα μείνω αν ρωτάς
για πάντα θα 'μαι εδώ να με κοιτάς
για πάντα εδώ είναι το κορμί, εδώ είν' η ζωή.
Δε φεύγω αν δε φύγουμε μαζί."

I Still Do

"Η αίσθηση του χρόνου μικραίνει όταν σκέφτεσαι πως όλα από μέλλον γίνονται, κάποια στιγμή, παρελθόν."
-γεύση πικραμύγδαλο-

@--->---- @--->---- @--->---- @--->---- @--->----

Ο βροχερός καιρός μπαίνει ως background, ενώ ακούς The Cranberries.

Fateless, αλλά όχι faithless

Το Proof δε μου έκανε κάτι, ήταν από τις φορές που τελείωσε το έργο και είπα "Δεν έχει άλλο;".Σε αντίθεση με το "Ένας άνθρωπος δίχως πεπρωμένο". To τελευταίο είχε όμως μια τεχνική αμέλεια.. κάποια από τα λόγια του 14χρονου Γκιόργκι (πολύ καλή ερμηνεία) δεν φαίνονταν στην οθόνη γιατί το φόντο ήταν λευκό. Το νόημα τους το έβγαζες πάντως.. Ο συγγραφέας (και σεναριογράφος), ο πραγματικός πρωταγωνιστής, μέσα από αυτά τα λόγια λέει πως όλοι τον ρωτάνε για την ασχήμια και τη σκληρότητα των στρατοπέδων συγκέντρωσης και κανείς δεν τον ρωτάει για την ευτυχία που κρύβεται σ’ αυτά. Ο ίδιος αποδέχτηκε την όλη φρικτή κατάσταση ως «φυσική» για να επιβιώσει.
Γιατί τελικά ο άνθρωπος μπορεί να υποστεί πολλά. Αν κρατάς ζωντανό το μέσα σου, θα μπορέσεις να κρατήσεις για μεγαλύτερο διάστημα ζωντανό και το σώμα σου.

«Δεν μπορούμε να διαλέξουμε το γενικότερο πλαίσιο του πεπρωμένου μας. Μπορούμε όμως να αποφασίσουμε για το περιεχόμενό του.»
-Dag Hammarskold-

_____________________
*Πού θα βρω τις zucchero? Αυτές τις πλατιές που είχαν παλιά τα floca.

UPDATE: Τις βρήκα :). Το θέμα είναι τώρα πως θα τις αποκτήσω. (email?Αν μου τις στείλουν..) Είναι το αγαπημένο κομμάτι της συλλογής μου κι έχω μόνο 16 (από τις κατηγορίες country και people). Θέλω και τη σειρά Lorenzo Lotto, καθώς και τις win711, mare, classic99 και stones. Θέλω να γεμίσω το γραφείο μου!! Προς το παρόν αυτό που μπορώ να κάνω είναι να εκτυπώσω τις εικόνες..ένα επίπεδο πράγμα :Ρ. Ή μήπως να κολλήσω κι από πίσω ένα άλλο χαρτί, αφού πρώτα τα γεμίσω με ζάχαρη? :))

Αχ, αυτά τα μάτια

Καθώς περνούσα μπροστά από τη βιτρίνα δε μπορούσα να μη σταματήσω. Ένα μαύρο σγουρομάλλικο σκυλάκι είχε αναποδογυρίσει σχεδόν το "κρεβατάκι" του. Πλησίασα κι αυτό με κοιτούσε ανάποδα :). Μετά άρχισε τα νάζια, μια τούμπα από εδώ-μια από 'κει, να δαγκώνει το κρεβατάκι του, να το φέρνει στα ίσα του.. Όταν πήγα να βγάλω το κινητό, κοιτούσε τη τσάντα μου και πηδούσε με φόρα πάνω στη τζαμαρία.. και ξανά. :D Το κοιτούσα (είχα χαζέψει για την ακρίβεια) και γελούσα μόνη μου. Έκανα να φύγω και το μικρό μου έβαζε τα ποδαράκια του στο τζάμι και γάβγιζε.. σα να μου 'λεγε "κάτσε να μου κάνεις παρέα" ή "πάρε με από εδώ". Αχ.. Γι αυτό το λόγο θέλω να μένω σε μονοκατοικία -όταν με το καλό. Είναι άχτι ζωής να αποκτήσω κάποια στιγμή ένα τετράποδο φίλο.

Σκέψεις... έρχονται και παρέρχονται

"Όλοι μας αποτελούμαστε από πολλά μέρη, που το καθένα παλεύει να εκφραστεί. Μπορούμε να θεωρηθούμε υπεύθυνοι μόνο για τον τελικό συμβιβασμο, όχι για τις εγωιστικές παρορμήσεις του κάθε μέρους."

-Όταν έκλαψε ο Νίτσε-

Ίσως να μην πρέπει να δίνουμε τόση σημασία σε όλες τις σκέψεις που κατακλύζουν το μυαλό μας καθημερινά' έρχονται και παρέρχονται.

"Έχω πολλά να σκεφτώ..."

Μια ιστορία για μικρούς ή μεγάλους.

Η κυρία Α. μαλώνει ένα παιδάκι, το οποίο προηγουμένως έκανε αταξία, και το βάζει να κάτσει στα μαξιλαράκια στη γωνία.
Ο Νίκος, υπερασπιστής των "αδύναμων" -ίσως και μέλλων δικηγόρος- ζητάει κατά κάποιο τρόπο εξηγήσεις..
–Γιατί τον βάλατε, κυρία, να κάτσει στην άκρη μόνος του; Δε μου αρέσει να βάζετε τιμωρία τα παιδιά.
–Δεν τον έβαλα τιμωρία Νίκο.. Του είπα να πάει να κάτσει εκεί μόνος του για να σκεφτεί τι έκανε..


Μετά από λίγη ώρα ο Νίκος κάθεται στα μαξιλάρια στη γωνία.
–Γιατί κάθεσαι εδώ βρε Νίκο; τον ρωτάει η κυρία Μ.
–Αφήστε με κυρία, έχω πολλά να σκεφτώ..

----–––———:) ———–––----

Καληνύχτα, πάω στη δικιά μου γωνία

Ιανουάριος '02

Κάπως έτσι γίνεται ένα λυπηρό βράδυ

νιώθεις πως όλα χάθηκαν

δε βρίσκεις κάποια άκρη

Μια φωνή μου είχε πει

μην τα παρατήσεις

ψάξε να βρεις τ' αληθινό

και μην τ' αμφισβητήσεις.

Κάποιοι κάποτε πίστευες

πως θέλαν το καλό σου

κι όμως ο χρόνος έδειξε

πως 'θέλαν τ' όνειρό σου.

Ίσως να μην το ήθελαν

μα εποφθαλμιούσαν

την τύχη μου και τη χαρά

αυτοί να κατακτούσαν.

Σα να 'τανε ηθοποιοί

σε μία τραγωδία

και να 'ξεραν το ρόλο τους

με τόση ευκολία.

Το τραγικό το πρόσωπο

ήμουν όμως εγώ

κι η ειμαρμένη γέλαγε

με ειρωνικό σκοπό.

Μου φανερώθηκε αργά

η αλήθεια και σε 'μένα

από ένα φίλο στο κοινό

που είχε δει το ψέμα.

'Ετσι απρόσμενα έμαθα

πως πρωταγωνιστούσα

σε μια αδκία δραματική

που δεν κατανοούσα.

Θέλησα τότε να φανεί

κάποιος από ψηλά

την ειρωνεία την τραγική

να πάρει μακριά

Γιατί ό,τι αντιλαμβάνεσαι

με τα ίδια σου τα μάτια

δε γίνεται, θα το δεχτείς

κι ας γίνεσαι κομμάτια.

_______

Αυτά που έμαθα τότε, είχαν συμβεί πριν τρία χρόνια.

Πιο δύσκολο το κάνει το γεγονός ότι είναι από τις σχέσεις που δεν επιλέγουμε.

Το έργο επαναλαμβάνεται... με διαφορετικό σενάριο ίσως, αλλά με ίδια κατάληξη... δύσκολα πλέον θα ξαναβρεί η εμπιστοσύνη το δρόμο του γυρισμού.

Y.Γ.1: Φαίνεται η επιρροή από την Αντιγόνη' αυτή μας δίδασκαν εκείνη τη χρονιά στο λύκειο.

Υ.Γ.2:Έχει και συνέχεια.. αλλά θα το αφήσω εδώ.

...και τ' όνομα που μου 'δωσαν ήταν "Xαμένο Ρούχο"

..αν ήμουν Ινδιάνα, πολύ πιθανό!

Υπάρχουν ξωτικά των ρούχων;

Τα τελευταία καλοκαίρια, όταν γυρνάω από το χωριό μου, συνειδητοποιώ ότι έχω μείνει με λιγότερα ρούχα. Ουσιαστικά πέρσι δηλαδή, τότε συνέβησαν τα απίστευτα. Ήμουν στο χωριό όταν θέλησα να βάλω μια μαύρη μου μπλούζα το βράδυ,τη διπλή. Τα ρούχα εννοείται μέσα στο σακ-βουαγιάζ -ποτέ δεν τα βγάζω από εκεί- αρχίζω να την ψάχνω με το γνωστό τρόπο: σηκώνω την πρώτη μπλούζα ελαφρώς, τη δεύτερη, την τρίτη και πάει λέγοντας.. φτάνω κάτω στα παντελόνια. "Μα, από αυτή τη μεριά την είχα." Μπορεί να κάνω και λάθος, οπότε ψάχνω και στη δίπλα στοίβα: πρώτη μπλούζα, δεύτερη...παντελόνια, πάτος. Ξανά από την αρχή την πρώτη στοίβα.. κάπου εκεί αρχίζω να τα παίρνω και βγάζω όλα τα ρούχα έξω..μπλούζες, μπλουζάκια,φούστες,σορτς,παντελόνια.. "Μια ψυχή που είναι να βγει.. μια ανασυγκρότηση την ήθελαν εδώ που τα λέμε, τράβα να βγάλεις το ένα-τράβα το άλλο. Εξάλλου, κάπου εδώ θα 'ναι: είμαι σίγουρη ότι την έχω πάρει όπως κι ότι δεν την έχω βγάλει να τη φορέσω μέχρι στιγμής."
Ρώτησα από εδώ, από εκεί "Μην είδατε τη μπλούζα μου;" Τίποτες!

Υπήρξε συνέχεια και στην Αθήνα. Ο λόγος για μια γαλάζια μπλούζα με κόμπους στους ώμους, την οποία άντε να πρόλαβα να τη βάλω δυο φορές. Τώρα ή είχα φάει τη φλασιά ότι δεν την πήρε το μάτι μου ή απλά ήθελα να τη βάλω.. Να ψάχνω τα συρτάρια, τα άπλυτα, τα ασιδέρωτα, τα απλωμένα.. in vain. Σημειώνω ότι την είχα πάρει μαζί μου και δεν την είχα βάλει επίσης καμία φορά πάνω.
–Εμ, βέβαια, αφού τα πετάτε δεξιά κι αριστερά τα ρούχα. Κάπου πάνω θα είναι.
–Μα, δεν την έβγαλα για να τη βάλω, ούτε αυτή ούτε τη μαύρη.
Η αλήθεια είναι ότι συχνά αφήναμε η αδερφή μου ή εγώ κι από κάτι στο σπίτι (μπουφάν κρεμασμένο στο διάδρομο, δαχτυλίδια στο μπάνιο, μπλούζα σε καμιά καρέκλα..) τα οποία κατέφθαναν στην Αθήνα με τον επόμενο συγγενή που θα κατέβαινε. Αυτή τη φορά όμως δεν ήταν έτσι..
Είχα αρχίσει να κάνω εικασίες που δεν ήθελα, οι οποίες όμως δεν έβγαζαν πουθενά..

Και το τρίτο χτύπημα. Η ριγέ ροζ-άσπρη, δώρο απ' τη sister. Δεν τη φορούσα αρκετά συχνά, όταν όμως είπα να τη βάλω δεν την έβρισκα. Θυμάμαι που αναρωτιόμουν να την πάρω ή όχι πάνω.. θα πρέπει να την είχα άφησα εδώ το πιο πιθανόν. Από όλες αυτή είναι που μου λείπει.. αν την είχα τώρα το σίγουρο είναι ότι θα τη φορούσα αρκετά πιο συχνά από πριν. Για τις άλλες δεν με πειράζει πλέον τόσο.

Δεν είμαι καμία τρελή υλίστρια, όχι, απλά είναι περίεργη η κατάσταση,είναι το γαμώτο. Δεν ήξερα τι να σκεφτώ, να ρίξω το φταίξιμο στα υπερφυσικά; Μήπως υπάρχουν ξωτικά των ρούχων, τα οποία σου παίρνουν τα ρούχα όταν δεν τους δίνεις τη δέουσα σημασία;

~~~~~~~~~~~~~~~~~ 
Φέτος είπα θα είμαι πιο προσεχτική.
Ακόμα δεν έχω βρει μια μακό μαύρη.. πρέπει να την άφησα εδώ στις διακοπές. Δεν τα παρατάω όμως, θα πρέπει να ελέγξω και το συρτάρι με τα χειμωνιάτικα, μπας και στην αλλαγή έμεινε ξοπίσω.
update ------------> Nαι, ήταν στο συρτάρι με τα χειμωνιάτικα :Ρ.

Καμιά συνταγή για φανουρόπιτα;; :)

"Ξέρω κάτι ξωτικά που είναι αληθινά μα λένε ψέματα.."

...Καλό Φθινόπωρο

..για να μην ξεχνιόμαστε - υπάρχει κι αυτή η εποχή.

Περνάει ο χρόνος, συχνά τόσο βιαστικά που δεν το συνειδητοποιούμε. Ας μην προτρέχουμε λοιπόν ακόμη περισσότερο.


Υ.Γ. Αν και το καλοκαίρι δεν έκλεισε ακόμη τον κύκλο του.

Ωραία τα περάσαμε και στην Πάρο! -χωρίς λεπτομέρειες όμως αυτή τη φορά-

Τώρα, όπως κάθε καλοκαίρι, σειρά έχουν τα χωριά μου (15-20 λεπτά με τα πόδια το ένα απ' τ' άλλο) στα Σέρρας.

*** Καλά να περάσετε whenever, whatever ***

@--->----

Τσιρίγο

Ανοίγω τον υπολογιστή και βλέπω το Καλαδί...
Δύσκολα θα το ξεχάσω αυτό το νησί.

...Μετά από ένα σχετικά κουραστικό ταξίδι με το ΚΤΕΛ με αρκετές στροφές και μουσική από το ραδιόφωνο αρκετά δυνατή που να μη σε αφήνει να κοιμηθείς, φτάσαμε στη Νεάπολη το μεσημεράκι. Από εκεί σε μια ώρα με το πλοίο είχαμε φτάσει στα Κύθηρα.

Πρώτη εικόνα αυτή του βυθισμένου πλοίου στο Διακόφτι. Στο λιμάνι μας περίμενε και το Saxάκι που μας κράτησε παρέα στις ευχάριστες και τις δύσκολες στιγμές*.
Οι δρόμοι στενοί σε πολλά σημεία, τους συνηθίσαμε όμως.
Φτάνοντας στον Κάλαμο μας χαιρετούσαν οι άνθρωποι από τα αγροτικά τους όχι μόνο όταν περιμέναμε για να περάσουν αλλά και χωρίς λόγο. :) Το πήραμε ως καλωσόρισμα!

Από που να αρχίσω και που να τελειώσω..
Όμορφες παραλίες με κρυστάλλινα νερά.. ξεχωρίζω τη Φυρή Άμμο εξ'αιτίας και των σπηλιών μέσα στις οποίες νιώθεις σαν εξερευνητής (κι ας έχει μεγάλο κατηφορικό δρόμο με στροφές μέχρι να φτάσεις στην παραλία). Το ίδιο όμορφος ο Χαλκός, το μαγευτικό Καλαδί με τους βράχους μες στη θάλασσα και το Μελιδόνι. 

Από τα ωραιότερα σημεία του νησιού η Νεράιδα στο Μυλοπόταμο.
"Σηκώνεσαι και βρίσκεσαι τώρα σ' έναν καταρράκτη.Χρώματα χυμένα στα πλατάνια και το τραγούδι του νερού να σου γαργαλάει τα αυτιά. Δε μπορείς ν' αντισταθείς, παίρνεις φόρα και βουτάς μαζί μ' εκείνα τα αέρινα πλάσματα που χορεύουν στη λίμνη των αισθήσεων.", όπως γράφει κι η Συνήθης Ύποπτη.

Πραγματικά, σα μικρές νεραϊδούλες με μπλε-ηλεκτρί φτερά είναι αυτά τα ελικοπτεράκια.

Κι άλλα αξιοθέατα.. το γραφικό λιμανάκι του Αυλαίμωνα, το επιβλητικό κάστρο στη Χώρα, πολλά όμορφα εκκλησάκια΄τα περισσότερα σε ύψωμα με υπέροχη θέα, σπήλαια, η Μυρτιδιώτισσα -όπως μας είπε μια κοπελιά, η δεύτερη πιο θαυματουργή μετά την Τήνο.

Ό,τι πρέπει για το απογευματάκι μετά το φαγητό [πολύ καλό και περιποιημένο επί των πλείστων] μια χαλαρωτική βόλτα με το αυτοκίνητο μέσα από τα χωριά, με το φορητό κασετόφωνο να παίζει, γιατί του αυτοκινήτου δε δούλευε.

Και άλλα που δεν είδαμε... 

Γιατί φύσαγε, μου λες; Γι αυτό το λόγο δεν έκανε δρομολόγια ο ξακουστός Σπύρος για τη Χύτρα την οποία αντικρύζεις από το Καψάλι να στέκεται μοναχική, άγρυπνη και με την επιβλητική της μορφή, εκεί που σμίγουν τα καταγάλανα νερά του Ιονίου, του Αιγαίου και του Κρητικού Πελάγους.

Ξέρω όμως γιατί είχε αέρα.. για να έχω ένα ακόμη πιο ισχυρό κίνητρο να επισκεφτώ ξανά το νησί -κάτι το οποίο θα γίνει σίγουρα, το πότε δεν ξέρω μόνο!

Πάνω που είχαμε συνηθίσει τα Κύθηρα, έφτασε η μέρα που αγοράζαμε SempreViva σε μικρά γλαστράκια, θυμαρίσιο μέλι και φατουράδα (τσίπουρο εμπλουτισμένο με κανέλλα και γαρύφαλλο!!). 

*Καθώς υπήρχαν χωματόδρομοι με λακούβες και πέτρες βρήκε ένα βράδυ η πίσω ρόδα κάπου και να το λάστιχο. Ευτυχώς δεν ήμαστε πολύ μακριά από τα δωμάτια και κουτσά-στραβά το γυρίσαμε.Την επομένη φτιάχτηκε κι όλα μια χαρά.. σχεδόν.. γιατί μας είχε φύγει το τάσι :). Τελικά το βρήκαμε την παραεπόμενη (ήταν βράδυ βλέπεις και δεν θυμόμασταν αρχικά πού ακριβώς είχε γίνει το συμβάν) που θα το παραδίναμε ;).

It's time!! (Επιτέλους)

Φεύγω αύριο... για Κύθηρα!

Ευχαριστώ πολύ Συνήθης Ύποπτη !
Ήταν πολύ πρόθυμη να με βοηθήσει με κάποιες διευκρινίσεις που της ζήτησα σχετικά με το νησί και είχε ωραία πράγματα να μου προτείνει! Πώς άλλωστε, αφού είναι ωραίο το νησί από μόνο του. Ρίξτε μια ματιά εδώ, χάρμα οφθαλμών!

Καλά να περάσουμε! :)

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Εξεταστική: backstage II

Το πρώτο μέρος είναι εδώ .

Γενικά αυτή η εξεταστική ήταν στην τσίτα.. μέρα παρά μέρα, κανά δυο μεταφορές μαθημάτων οπότε πάλι μέρα παρά μέρα, αλλά κατά τα άλλα καλά..

•Ξέρετε τι σημαίνει το "ΑΝ" του ΑΝ club? Μέχρι τώρα είχα υπόψη μου το υποθετικό, αλλά στη Βιομηχανική παραγωγή έλεγε το εξής: Η νιτρική αμμωνία με ΤΝΤ αποτελεί το συνηθέστερο στρατιωτικό εκρηκτικό (ΑΝ).

•Διαπίστωση: οι γείτονες είναι σταθεροί στις προτιμήσεις τους. Ο Μαζωνάκης παραμένει στην πρώτη θέση.

~~~~~~~~~~~HAVE FUN~~~~~~~~~~~~~

Θες να φωνάξεις δυνατά χωρίς να σε πάρουν όλοι χαμπάρι? π.χ.όταν βλέπεις τα θέματα στο αμφιθέατρο? Well, just scream!

Αν και υπάρχουν ακόμα καλύτεροι τρόποι να ξεδώσετε! Κι ο λόγος για τα extreme sports, όχι τόσο αυτά :) που θα τα βρείτε στο κέντρο της Αθήνας, αλλά σε απόσταση 45 λεπτών από την Αθήνα στο Αdventure Park για μια περιπέτεια στα ύψη! Ή κάπου ακόμα πιο κοντά, στο Ρέντη, στο MaDvil extreme park για περισσότερη δόση αδρεναλίνης! (το τελευταίο δυστυχώς δεν είναι ακόμη έτοιμο.. ακούγεται πάντως πολύ καλό για τα δεδομένα εδώ)

Smile!

The second best thing that your lips can do!

Αν δε ρωτήσεις πως θες να μάθεις;

Κοινώς, η απάντηση στα ροζ γραμματάκια είναι Blackfield και το τραγούδι Pain.



~~~~~~~~~~~~~~
Όσο για τον προβληματικό explorer μου τη σπάει, man! Τι όταν μπαίνω στο yahoo για το mail μου βγάζει συχνά αυτή την ....βλακεία, τι δε μου εμφανίζει κάποια blogs- αυτό δεν ξέρω αν είναι δικό του πρόβλημα.

Όχι προβατάκια, κάδους μέτραγα

Xαχα! Εδώ γελάμε!
Πάντα ήμουν των μικρών ωρών. Έτσι και χτες ξεκίνησα να διαβάζω μετά τις ..12:30 -εμ, αφού με ξεσηκώσατε καλά καλά για καφέ, μετά να συναντήσω κι εσένα που έφτασες, πέρασε η ώρα κι όχι τπτ άλλο, αλλά πρέπει να βγάζω 90σελ. κάθε μέρα μέχρι κ τη Δευτέρα. Πρέπει να ήταν κατά τη 1 όταν πρωτοάκουσα το "φορτηγάκι", ο λόγος για το απορριματοφόρο. Είχα το ραδιόφωνο όμως και δεν έδινα σημασία στους έξω ήχους.

[Στο Μελωδία, 2-4 βάζει ωραία επιλεγμένα τραγούδια. Να 'ναι καλά, είχα ζητήσει το "Σε θέλω" του Β.Παπακ. και το έβαλε προχτές. Πόσο καιρό είχα να το ακούσω. Απορώ πως και δεν είναι τόσο γνωστό..]

Διάβαζα, είναι κι ενδιαφέρον το μάθημα, μια χαρά, πέρασε η ώρα. Τέσσερις παρά έκλεισα το φως και ξάπλωσα. Ρε γμτ, μάλλον οι απεργίες της προηγούμενης βδομάδας φταίνε!.. όταν τύχαινε να ακούσω το φορτηγάκι ήξερα ότι η ώρα θα ήταν περίπου 5. Τώρα όμως είχε τρεις ώρες που ακουγόταν πέρα- δώθε και πάρε κι αυτόν τον κάδο και τον άλλο.. ανεβαίνει λίγο παραπάνω αλλά ξαναδυναμώνει ο ήχος γιατί έρχεται από την άλλη μεριά. (ακόμα δε μπορώ να καταλάβω το δρομολόγιό τους)
5:20 αρχίζουν τα πρώτα τιτιβίσματα, να και κάτι μελωδικό! Ακολουθούν πιο μετά οι 18ύρες (η δασκάλα τους στα μαθήματα φωνητικής είναι κουκουβάγια;)
Πάει, λάλησα κι εγώ.. (για να μην αναφέρω τα στοχαστικά ταξίδια που κάνω τέτοιες ώρες,χεχε)

14:00 Καλημέρα ;)


Υ.Γ.1: Τι ωραία ήταν στο χωριό παλιά.. θυμάμαι που πήγαινα με τη γιαγιά μου στο λάκκο να πετάξουμε τα σκουπίδια. Ή στο άλλο χωριό που περνούσε ένα φορτηγό από τους δρόμους, του έκανες σήμα να περιμένει κι έφερνες τις σακούλες. Τώρα έχουν και τα δύο κάδους.
Υ.Γ.2: Παρακαλώ το Δήμο Αθηναίων να πάρει πιο εξελιγμένα φορτηγά με ηχομόνωση.. :Ρ

Α little hand..

Ένα προβληματάκι που αντιμετωπίζω είναι το εξής:

"Microsoft Internet Exrlorer
has encountered a problem and needs to close. We are sorry for the inconvenience. (...)"

Να ξεκαθαρίσω πως δε γίνεται λόγος για απαγορευμένες σελίδες:Ρ αλλά για νορμάλ σελίδες, ακόμα και blogs. Για παράδειγμα τις προάλλες ήθελα να δω ένα site των Bush αλλά ο ie δε με άφηνε.. μου 'βγαζε το μηνυματάκι αυτό.
Να υποθέσω πως έχει να κάνει με τις ρυθμίσεις ασφαλείας; Τι πρέπει να ρυθμίσω; Αν γνωρίζετε και μπορείτε να βοηθήσετε..



Τα Αγαπημένα πάλι πως παρατάχθηκαν αλφαβητικά; Πήγα να οργανώσω ένα φάκελο και την είδε μόνος του τηλεφωνικός κατάλογος. Nevermind, πλάκα έχει.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Ποιοι λένε το παρακάτω τραγούδι; κάπως έτσι:
«Why 're we melting in the rain,deep in pain, she is so far ... Will we ever meet again, as friends, after so long..»
Δε μπορώ να καταλάβω. Το βάζει στον Red που και που.

Αφήστε με στην ησυχία μου

Προχτές βλέπω στον ύπνο μου τη γειτόνισσα της διπλανής πόρτας και τις δύο κόρες της. Ξυπνάω μετά και καταλαβαίνω το λόγο.. Φώναζε (για να μην πω γκάριζε τόσο που κι η Βανέσα -4 στενά παρακάτω- θα την άκουγε) γιατί πάλι δε θα διάβαζε η κόρη της κι αυτό το καημένο έκλαιγε και οδυρόταν και χτυπούσε μάλλον την πόρτα.

Πόσες φορές θέλω να βγω στο μπαλκόνι και να τη βρίσω!Ωραία διαπαιδαγώγηση.

Σου ζητάνε να ψάξεις κάτι στο internet και καταλήγετε να τσακώνεστε γι αυτό και βρίσκεις στη θέση του ευκαιρία να γράψεις κάτι.

Η μητέρα μου κι η αδερφή μου πιάνονται στα λόγια και μάλιστα θέλουν να το λύσουν ενώ εγώ υποτίθεται πως διαβάζω.

Ευτυχώς που οι αϋπνίες ήταν την προηγούμενη βδομάδα. ελπίζω.

Να δεις.. όπου να ΄ναι θα αρχίσουν και οι μουσικές στη διαπασών. Το Φεβρουάριο ήταν ο Μαζωνάκης, τώρα;

~~~~~~~~~~~
Κι εσύ πότε θα ΄ρθεις;

«Ήταν ένας καλόγερος με έναν βάτραχο στο μέτωπο! Πηγαίνει στο γιατρό να του πει γιατί έχει το βάτραχο εκεί. Ρωτάει ο γιατρός, 'τι έχουμε εδώ;' και λέει ο βάτραχος 'τίποτα, έβγαλα έναν καλόγερο στον κώλο.' »

Γέλασα ;)

Καληνύχτα, πάω να διαβάσω παρέα με τη μουσική μου. Ευτυχώς οι περισσότεροι κοιμούνται τέτοια ώρα.

Έχουν πολύ θράσος!!

Τον αγώνα χτες δεν τον παρακολούθησα. Σήμερα όμως στις ειδήσεις πληροφορήθηκα πως στις κερκίδες υπήρχε ένα πανό που έλεγε στο περίπου:

"Το 1922 οι Έλληνες πήραν το χρυσό στην κολύμβηση"

Μιλάμε για χυδαίο θράσος... θέλουν να μπουν και στην Ε.Ε.

Φεύγω;

"Μπαίνω στο τρένο την αυγή για να με βρει σε άλλο μέρος"

Δεν ξέρω. Για μία μέρα; Λες;

"Είμ' ένα τρένο μ' άδεια βαγόνια
που πάει κι έρχεται μόνο για 'σένα
κι από τα τόσα, τα τόσα δρομολόγια
εσύ δε μπήκες ποτέ σου σε κανένα...
Έλα, έλα, έλα.."

"Πάρε την ταχεία της καρδιάς μου και ξεκίνα στο δικό μου δρόμο να βρεθείς..."

Μουσική παρέμβαση

Τη Δευτέρα 6/6 θα γίνει στο Λυκαβηττό μια συναυλία για το θεραπευτικό πρόγραμμα Παρέμβαση. Επί σκηνής θα βρίσκονται οι Παντελής Θαλασσινός, Χρήστος Θηβαίος, Σωτηρία Λεονάρδου, Μίλτος Πασχαλίδης, Ορφέας Περίδης, Μπάμπης Στόκας.


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Επίσης, για όσους ενδιαφέρονται, το ετήσιο Indie Free Festival διοργανώνει το Σάββατο 4/6 η ομάδα Κενό Δίκτυο στο Πεδίο του Άρεως.

Της "πρώτης" στιγμής

Αυτό ήταν, αρκετά κωλοβαρέσαμε! Ευτυχώς έκανα τέσσερα μπανάκια και πήρα και λίγο χρώμα :).
Σε δύο βδομάδες αρχίζει η εξεταστική μου. Και από σήμερα έβαλα πρόγραμμα να ξεκινήσω το διάβασμα. Ποιος; Εγώ! Που όλες τις άλλες φορές που έδινα οτιδήποτε μου αρκούσαν 2-3 μέρες πριν και δεν είχα και πρόβλημα. Έλα μου όμως που έτσι όπως το έκαναν το πρόγραμμα αυτής της εξεταστικής σε τρία- τέσσερα μαθήματα έχουμε περιθώριο μιας μέρας - που ομολογουμένως δε μου αρκεί.

Άϊντε να δούμε!

@---->------

Μάθε ό,τι δεν ήξερες για τον εαυτό σου :Ρ

Βαριέστε και δεν έχετε τι να κάνετε?:)
..Aν βέβαια βαριέστε ακόμα και να σκεφτείτε, μπορείτε να κάνετε μόνο το πρώτο από τα τεστ.

Τεστ 1
Μάθε τι ήσουν στην προηγούμενη ζωή σου. (Αν έχεις γεννηθεί πριν το 1922 δε θα σου βγάλει σωστά αποτελέσματα:-) )

Τεστ 2
Περί προσωπικότητας.

Τεστ 3
(παρόμοιο με το 2)
Μου το έστειλαν σε mail, με τίτλο chinese horoscope.

1st. Get PEN and PAPER
2nd. WHEN CHOOSING NAMES, MAKE SURE THEY ARE REAL PEOPLE THAT YOU ACTUALLY KNOW
3rd. GO WITH YOUR FIRST INSTINCTS !!!!! Very important for good results.
4th. SCROLL DOWN ONE LINE AT THE TIME. DON`T READ AHEAD otherwise YOU WILL RUIN THE FUN.

1. On a blank sheet of paper, WRITE NUMBERS 1 through 11 in a COLUMN on the LEFT.
2. BESIDE the NUMBERS 1 & 2, WRITE DOWN ANY 2 NUMBERS YOU WANT. DO YOU HAVE A FAVORITE NUMBER?
3. BESIDE the NUMBERS 3 & 7, WRITE DOWN THE NAMES OF TWO MEMBERS OF THE OPPOSITE SEX.
CAUTION: DO NOT LOOK AHEAD or IT WILL NOT TURN OUT RIGHT
4. WRITE ANYONE'S NAME (like FRIENDS or FAMILY...) next to 4, 5, & 6.DON`T CHEAT OR YOU`LL BE UPSET THAT YOU DID
5. WRITE down FOUR SONG TITLES in 8, 9, 10, & 11
6. Finally, MAKE A WISH


*Τα αποτελέσματά του στα σχόλια.

And the number one is...

#1 -of course!

Εξ' απανέκαθεν, δε μου έκανε κάτι το eurovisioning.. χλιαρά πράγματα.
Η Έλενα Παπαρίζου ήταν όμως αντικειμενικά πολύ καλή και στο τραγούδι και στη σκηνή! Δε θα παραλείψω, βεβαίως, να περι..ποντιολογήσω, λέγοντας πως πιστεύω ότι τουλάχιστον το 30-40% της πρωτιάς οφείλεται στη λύρα (και την κρητική,αν όντως συνυπήρχαν) και τον -παραποιημένο μεν- χορό. ε?
Μα, όχι πες μου τώρα, δεν ξεσηκώνεσαι να χορέψεις ακούγοντας το συγκεκριμένο ήχο? :-)

Να και μία άλλη -σατυρική- εκδοχή του Number 1.


Η μία διοργάνωση μετά την άλλη πέφτει..

19 Mαΐου: Γενοκτονία των Ποντίων

"Δεν ξεχνώ"

Όταν ακούω την ποντιακή λύρα, δεν ξέρω, με ησυχάζει. Για να μην αναφέρω το χορό.


Θυμάμαι καθώς πήγαινα να δώσω για το Proficiency, στο αυτοκίνητο άκουγα Μελωδία και ξαφνικά γίνεται μία παρέμβαση μόλις έφτανα και παίζει το "η μάνα εν κρύον νερό.." και όταν τελείωσε επανήλθε. Έπειτα και στα προφορικά, ενώ περίμενα στο σταθμό το τρένο για να πάω στην Ομόνοια, άκουσα ένα ποντιακό τραγούδι από ένα παζάρι εκεί κοντά. Αποδείχθηκε καλός οιωνός :).

Μπανάκι - μανάκι

"Θα 'χει πλάκα αύριο που θα πάμε για μπάνιο να βρέξει.."

Τι ήθελα και το 'λεγα; Και δεν το πίστευα κιόλας, γιατί χτες είχε πολλή ζέστη!

Φύγαμε με ψιλοσυννεφιά -με μια μικρή ελπίδα μπας και βγει ο ήλιος- και φτάσαμε στη Βουλιαγμένη, free είσοδος ακόμη αφού τη φτιάχνουν (θα μπορούσε προσωρινά να υιοθετήσει το όνομα yabajaki σε σχέση με το yabanaki της Βάρκιζας). Ωραία η θάλασσα μπορώ να πω, το μόνο που έλειπε ήταν η αντανάκλαση του ήλιου. Μπούζι το νερό, τουλάχιστον για το πρώτο λεπτό, μετά συνηθίζεται κι είναι αρκετά αναζωογονητικό. Αφού βγήκαμε μετά έξω, προλάβαμε να ξαπλώσουμε λίγο, πριν αρχίσουν να πέφτουν οι ψιχάλες..

Και μετά το μπάνιο η αίσθηση πείνας- νύστας. :)

@---->-->----- @---->---------

Άσχετο, αλλά δεν είναι τέλειο; Όταν το πρωτοείδα το ερωτεύτηκα, είναι σχεδιασμένο για μένα είπα. Δεν ξέρω πόσο θα το περιμένω ακόμα...

«Πως πέρασα τις μέρες του Πάσχα»

"Δευτέρα 26 Απριλίου 1993

Εγώ το Πάσχα το γιόρτασα στο χωριό της μαμάς μου.
Τη μεγάλη Παρασκευή πέρασα τον Επιτάφιο. Ήταν στολισμένος με πολύ ωραία λουλούδια!
Το μεγάλο Σάββατο η καμπάνα χτύπησε κατά τις 11. Τότε ντυθήκαμε γρήγορα πήραμε τις λαμπάδες μας και ένα αυγό. Πήγαμε στην εκκλησία και όταν είπε ο παπάς «Χριστός Ανέστη» φιληθήκαμε, ανάψαμε τις λαμπάδες μας, και τσουγκρίσαμε τα αυγά.
Την Κυριακή του Πάσχα σουβλίσαμε το αρνί, φάγαμε σουβλάκι, κι ύστερα τσουγκρίσαμε τα αυγά.
Πέρασαν γρήγορα οι μέρες και την άλλη Κυριακή φύγαμε για την Αθήνα. Φτάσαμε στην Αθήνα. Μόλις πήγαμε στο σπίτι ανοίξαμε την πόρτα και είδαμε το καθρέπτη κάτω σπασμένο. Κι εγώ είπα στη μαμά μου «Μόλις ήρθαμε και κάνεις δουλειές.» .

Η τελευταία παράγραφος
δεν έχει σχέση με το θέμα
κατά τα άλλα Πάρα πολύ Καλά "

Μπορείς να πεις ότι κάπως έτσι πέρασα :)

Πέρα από τα έθιμα που μένουν ως έχουν κάθε χρόνο, έχουν αλλάξει αρκετά πράγματα... -αλίμονο άλλωστε.