Τετάρτη, Μαρτίου 30, 2005

Tα βραχιόλια σου βροντούν...

...αλλά και βοηθούν!
Και δεν είναι μόνο ένα (πως θα βροντούσαν άλλωστε?)

• το κίτρινο βραχιόλι LIVESTRONG κατά του καρκίνου (θα το δείτε και στο blog του arkoudou)

• το βραχιόλι της πίστης ΤΗΕΜΒΕΚΑ, τα οποία είναι μέρος του αγώνα των γυναικών της Νότιας Αφρικής κατά του ιού HIV/AIDS. Κατασκευάζονται από μέλη της φυλής των Ζουλού από ανακυκλωμένες πινακίδες ταξί επάνω στις οποίες χαράζουν τη λέξη Τembeka (=πίστη). Για πληροφορίες εδώ κι εδώ και για παραγγελίες εδώ .


• το ασπρόμαυρο βραχιόλι κατά του ρατσισμού (δε διαθέτω κάποιο link) με την υποστήριξη της Nike.


Δευτέρα, Μαρτίου 21, 2005

«Η άνοιξη

το πέλαγος
ο Επιτάφιος
το πρώτο χελιδόνι
ο ήλιος κι η θάλασσα»

«Και δε σου φτάνουν όλ' αυτά
φεύγεις και δε θυμάσαι
ωραία είσαι άνοιξη
γιατί δε μας λυπάσαι.
Έρχεσαι λίγο κάθεσαι
στον κήπο μας κι ανθίζεις
το αίμα μας επότισε
κι Ανάσταση μυρίζει»
«Μια ρουφηξιά είν' η ζωή
της άνοιξης μια μέρα...»
«Πολλοί θέλουν την άνοιξη
κι άλλοι το καλοκαίρι
και το χειμώνα το βαρύ
μόνο οι καλoγέροι»
«Τώρα που ήρθε η άνοιξη
σαν κόκκινη ανεμώνα
και γίναν τριαντάφυλλα
οι μέρες του χειμώνα»
«Άνοιξη μπαίνει ξανά
άνοιξέ μου μι' αγκαλιά»
«Κι έρχεται ο Απρίλης αχ καρδούλα μου
να κι ο Μάης, ο Μάης συννεφούλα μου»
«Μία η άνοιξη, ένα το σύννεφο, χρυσή βροχή»
«Λυσσομανάει ο άνεμος
μα ο άνεμος δεν ξέρει
πως το κορίτσι που θα 'ρθει
την άνοιξη θα φέρει»
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
...ήλιος, ανθισμένες αμυγδαλιές, παπαρούνες, χωριό, Ανάσταση...
..η πρώτη εποχή που έζησα
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
...Κι όμως... υπάρχουν άνθρωποι που λένε "Αυτή η άνοιξη καθόλου δε μ' αγγίζει"?

Τρίτη, Μαρτίου 15, 2005

Πάλι με ξεγέλασε αυτός ο Κανένας...

..Ο Κύκλωπας με μια μάσκα στο χέρι να την κοιτάει απορημένος...
"Και τώρα..; Μα..μου είπε πως δε θα με καταλάβει κανένας μ' αυτή τη μάσκα.. δε μου είπε ότι δεν είναι καθόλου εύχρηστη! Τι να ντυθώ τώρα;"

Κυριακή, Φεβρουαρίου 27, 2005

Βράδυ Σαββάτου


"..τα παιδικά μας όνειρα θα σας εξφενδονίσω,
με χρώματα και μουσικές θα σας τα τραγουδήσω
παλιέ μου φίλε, γνώριμε συμμαθητή, θαμώνα
απόψε που βρεθήκαμε σου δίνω τη σφεντόνα."

Όλα τα τραγούδια κερασμένα από το Βασιλάκη ...ένα έφηβο γεράκι που κρατά γερά!
Παρέα του ο Ησαΐας Ματιάμπα, πολύ καλός, κι οι C:Real, οι οποίοι δεν εμφανίστηκαν για πολύ. Ακόμα ο κιθαρίστας (..κι όχι μόνο) Γιάννης Κωνσταντινίδης, η κοπελιά με την κρητική λύρα,της οποίας το όνομα δε συγκράτησα, και μια ακόμα κοπέλα με την κιθάρα της που είπε δυο δικά της τραγούδια.
Τραγούδια καινούρια και παλιά του Βασίλη, δε λείπουν τραγούδια των Άσιμου, Ξυλούρη, καθώς επίσης ακούμε και παραδοσιακά νησιώτικα, κρητικά.
Φυσικά δε λείπει το κέφι και το καλαμπούρι.
Η μικρότερη ηλικία που υπήρχε στο κοινό ήταν ένας πιτσιρικάς κάπου 3 ετών μαζί με τη μαμά του που χτυπούσε παλαμάκια,άχου το ..η δε μεγαλύτερη υπέρβαινε αυτή του Παπακωνσταντίνου.
Σας το συνιστώ. 


"Είν' όμορφα κι ..οψές.. που (ξαν)ανταμώσαμε, μ' αρέσει ν' αρμενίζουμε παρέα.."
--------------------------ΟξΥΓΟΝΟ live -Βούρβαχη & Κορυζή 4-----------------

*Πλέον θα μου είναι αρκετά δύσκολο να αλλάξω τη λίστα με τις φωνητικές εγγραφές-όπου χωράει τρία λεπτά-(ναι,δεν το έχω αντικαταστήσει ακόμα με ένα 3G):Το βαλς/ Το γράμμα/ Πάρε με

Παρασκευή, Φεβρουαρίου 25, 2005

Γραντζουνώντας την κιθάρα και ψάχνοντας να βρω τη μελωδία...

Πιστεύω.. ελπίζω, η τακτική μου να με έβγαλε ασπροπρόσωπη, αν και πάλι ήταν της πολύ τελευταίας στιγμής (πρωτότυπο!).Τελειώσαμε at last!
Το πανεπιστήμιο μου αρέσει τις βραδυνές ώρες, ήσυχα και οικεία..
Ανεβήκαμε την ανηφόρα προς τον προφήτη Ηλία -η παρέα που γεμίζει ακριβώς ένα αυτοκίνητο- με το φεγγάρι από πάνω μας.. έπειτα από λίγο καθόμασταν στο Wild thing. Πρώτη φορά απ' όσες έχω πάει βάζει τόσα ελληνικά. Και μετά αγόρασα την πρώτη μου κιθάρα!!Ναι, μπήκε μέσα ένας κωφάλαλος με μια αγκαλιά γεμάτη αρκουδάκια.. πέρασε κι από το τραπέζι μας κι άφησε ένα μπρελόκ φακό,έναν αναπτήρα πιστόλι και μια κιθάρα-αναπτήρα! Αυτό ήταν..έρωτας με την πρώτη ματιά ;)

---Έκτακτη παρέμβαση..η Ε. .."Σ' αναζητώ...σ' αναζητώ μ'ένα βιολί κι ένα φεγγάρι, λείπει το όνειρο, εσύ και το δοξάρι " ! Είναι κι η Β. μαζί εννοείται -αύριο θα υπάρχει λογικά το σχετικό post.---

Τι έλεγα? Ναι, μια μικρογραφία ηλεκτρικής κιθάρας -και με τις έξι της χορδές παρακαλώ! Το μόνο κακό ότι έχει μεγάλη φλόγα.
Λίγο πριν φύγω έβαλε ένα κομμάτι.... παλιό..πολύ ωραίο, είχα ήδη ετοιμαστεί αλλά περίμενα. Η Ν. είπε ότι είναι Roxette (?) το πιο πιθανό μάλλον.Ήμουν στο τσακ να πάω στο dj να τον ρωτήσω, αλλά δεν. Το αποτέλεσμα..?
Αυτή τη στιγμή ψάχνω στο iMesh ό,τι τραγούδι τους υπάρχει μέσα. Παρεπιμπτόντως κατέβασα και το Fading Like A Flower και περιέργως πώς καθώς το έβαλα να το ακούσω πριν ολοκληρωθεί η λήψη, στα κενά που έκανε ακουγόντουσαν Διάφανα Κρίνα και δη ακυκλοφόρητο -Όνειρο μέσα σ' όνειρο!Πώς μπλέχτηκε.. Και σε επόμενο που άκουσα πάλι παρέμβαση "ζωή σαν τη δικιά μου".
Είμαι βλήμα..πρέπει να είναι το Fading like a @-->---.Τουλάχιστον η αρχή έτσι δείχνει.:Ρ

Κάποιος άλλος κατέβαζε από 'μένα το "Είσαι παντού", ντέρτια..
------------------------------------------
Αν και ήξερα ότι θα μου άρεσε η ταινία "Τα παιδιά της Νιόβης", δεν έτυχε να κάτσω να δω ένα ολόκληρο επεισόδιο.. σήμερα το είδα..έτυχε κι έπεσα στην περίοδο της αρχής της Καταστροφής.. τραγικές εικόνες.. πριν το τέλος μάλιστα ανακατεύτηκε το στομάχι μου.Έπεσε λίγο η διάθεση της απόκτησης της κιθάρας: τη θέση της πήρε μόνο η φωτιά.

Κυριακή, Φεβρουαρίου 20, 2005

Τι τραγούδι να σου πω

Ένα από τα πιο αγαπημένα μου..
«Και φοβάμαι μη φύγεις
μ' άλλο δρόμο δεν έχεις
και σου γράφω στο τζάμι
Σ' αγαπώ να προσέχεις
...
η αγάπη δε φεύγει
είναι μέσα μας λένε
...
Κάπου αλλού ταξιδεύεις
κι όμως πλάι μου είσαι..»
-Β.Π.-

Τετάρτη, Φεβρουαρίου 16, 2005

Εξεταστική: backstage

Περί τίνος πρόκειται? Διάφορα άσχετα, ενδιαφέροντα, ηλίθια, ανούσια πράγματα που βρίσκεις στα βιβλία:

Νοσταλγήσατε τα Αtari και δεν τα βρίσκεται πουθενά? Ένας μεγάλος αριθμός από αυτά είναι θαμμένα σε μια χωματερή στην πολιτεία του Νέου Μεξικού. (λόγω λανθασμένης ερμηνείας μιας έρευνας)
Στα αγγλικά. "Με κεφαλαία γράμματα γράφουμε: -φυλές (εκτός του black)" !?
"Good Morning Are you O.K.?" Κάθε μέρα την ίδια ώρα σε μια πόλη στην Αγγλία οι ηλικιωμένοι κάτοικοι που μένουν μόνοι τους δέχονται ένα τηλεφώνημα από έναν ...υπολογιστή, ο οποίος τους κάνει αυτή την ερώτηση. Αν του απαντήσουν "Yes" το κλείνει και παίρνει τηλ. τον επόμενο, αν δεν απαντήσουν ο υπολογιστής θέτει σε επιφυλακή την αστυνομία. Αναφέρονται μάλιστα και δυο περιπτώσεις που σώθηκαν δύο ηλικιωμένοι. (1989)
Όλα τα σφάλματα αναριθμητισμού διαιρούνται με το 9 (152-125=27) -γνωστό κι απ'την προπαίδεια βέβαια.


...και μια διαπίστωση: Η πολυκατοικία μου δεν έχει καλή μόνωση.Είναι τώρα στη διαπασών το λάιβ του Μαζωνάκη κι ενώ νομίζεις ότι ακούγεται από τον πάνω όροφο, διαπιστώνεις ότι είναι δύο ορόφους πιο κάτω..

*Εύγε σε όσους κάνουν τα βιβλία τους με γυαλιστερά φύλλα, οι φλούο μαρκαδόροι γράφουν πολύ καλύτερα.


——————————————————————————
(Not) by the way..
Άνοιξα το απόγευμα το ψυγείο και τι είδα? Τα mini Babybel! Στογγυλά τυράκια που πρέπει να "ξεφλουδίσεις" το κόκκινο κερί από γύρω τους για να τα φας. Πω, πω... πάνε χρόνια.. γιαμ γιαμ

«Άνοιξη έχει η καρδιά...

...εσένα σαν κοιτά»

Δεν αφήσαμε ούτε μια μέρα λοιπόν κι έτσι προχτές μας βρήκε το ψιλόβροχο να περιμένουμε ν'ανοίξουν οι πόρτες, ενώ μας καλωσόριζε από έξω ο κλόουν με το καπέλο του στο χέρι.

Δεν κατάλαβα πως πέρασε η ώρα ...μια ρουφηξιά είν' η ζωή..
& ..Φέρνει η νύχτα το πρωί..

Kαι μια προσωπογραφία:
«Σε ξέρει η νύχτα πια καλά
σε έχουνε μάθει κι οι βροχές
όλου του κόσμου τα πρωινά
στη ρεματιά οι εποχές
...
Παίξε τραγούδα μας φωτογραφίες
οινόφιλες φιλοσοφίες
πες μας για οράματα για την περσόνα
και για την όμορφη γκαρσόνα»
"Στις αγορές"
-Στίχοι, μουσική:Ορφέας Περίδης-


*

Σάββατο, Φεβρουαρίου 05, 2005

Πες μου τι δουλειά κάνεις, να σου πω... τι είσαι!

Το μυαλό των παιδιών κατεβάζει ό,τι θέλει, απορροφούν αυτά που συμβαίνουν γύρω τους και τα αιτιολογούν όπως θέλουν, αλλά ταυτόχρονα είναι ανοιχτά σε ό,τι τους πουν οι μεγαλύτεροι, δη δάσκαλοί τους.

Να λοιπόν μία από τις καθημερινές "ιστορίες" που αντιμετωπίζει η μητέρα μου κι έπειτα μας τις εξιστορεί στο σπίτι :
—Να σου πω κυρία τι είναι αγρότης; λέει ο Νίκος
—Πες μου Νίκο. Τι είναι;
—Αγρότης είναι ....τρακτέρ!, λέει ο Νίκος με περηφάνεια που το ήξερε!

Άρχισε να γελά η κυρία Μαρία, αλλά δε σταμάτησε εδώ η παραπάνω συζήτηση..(ούτε και το γέλιο).
Στη μέση μπαίνει ο Γιαννάκης και με ύφος-εγώ-ξέρω-την-απάντηση-ενώ-ο-νίκος-όχι, λέει στην κυρία:
—Να σου πω εγώ τι είναι αγρότης?
—Τι είναι Γιάννη?
—Αγρότης είναι...... Τρακτέρ!!!

@$#%~&*^#$@%~ :DDDDDDDD

..Και τα άφησες τα παιδάκια με την απορία?
Όχι, τους εξήγησα:
—Αγρός στην καθαρεύουσα είναι το χωράφι και αγρότης είναι αυτός που ασχολείται με αυτό. Κατάλαβες Γιαννάκη?
—Κατάλαβα.

no war - no army

Όπως σωστά γράφει ο αρκούδος: "Κι η Ευρώπη (εμείς) παρακολουθεί ατάραχη.."
Αυτή τη στιγμή που εμείς ασχολούμαστε με καθημερινά πράγματα -άλλα ουσιώδη, άλλα μη- κάπου όχι πολύ μακριά από εδώ οι άνθρωποι δε μπορούν να ζήσουν ελεύθερα, οι δρόμοι είναι γεμάτοι στρατιώτες..
Ποιος δε θέλει την ειρήνη?? Κάποιοι ηλίθιοι θα μου πείτε που σκέφτονται μόνο το χρήμα.. αν μπορούν και σκέφτονται..
Μισθοφορικός στρατός κατά της τρομοκρατίας και μ.......! Να το κάνουμε και επάγγελμα! Η κατάργηση του στρατού, σε παγκόσμιο επίπεδο, ίσως να ήταν μια αρχή για να μειώσουμε τις πιθανότητες επαφής με τον πόλεμο. Θα μου πείτε τώρα και πως θα γίνει κάτι τέτοιο την εποχή αυτή, όπου αρκούν ίσως κάποιοι χειριστές υπολογιστών για να βάλουν σε λειτουργία πυραύλους προς την επιθυμητή κατεύθυνση... εκτός του ότι σε πολλές χώρες ο στρατός είναι τρόπος ζωής.
Και τι γίνεται με το να πηγαίνουν στο στρατό τα αγόρια? Να έχουμε δυνάμεις για να μπορούμε να αμυνθούμε σε περίπτωση κινδύνου? Γιατί να χρειάζεται να μπαίνουμε σ' αυτή τη "λογική"?
Ματαιότης ματαιοτήτων....

Τετάρτη, Φεβρουαρίου 02, 2005

Ένα χέρι βοηθείας..

Ξέρει κάποιος να χρησιμοποιεί το Ad-Aware? (ρητορική ερώτηση εδώ μέσα..)
Κατ΄αρχάς πάνω από 200 critical objects είναι ανησυχητικό?!:)
Επιλέγουμε όσα θέλουμε -αλήθεια, ποια είδη πρέπει οπωσδήποτε να διαλέξω?- κι έπειτα πατάμε Next, ωραία.. και βγάζει ένα παράθυρο "deleting selections" ...δεν ξέρω αν κολλάει ή απλά αργεί(αρκετά) κι έτσι το κλείνω :)! Ξαναδοκίμασα και για να μην είναι φορτωμένο διάλεξα μόνο ένα, το οποίο και αφαιρέθηκε. Τι γίνεται με τα υπόλοιπα όμως που πήγαν στην quarantine list, τι τα κάνω?

Θα μου ήταν χρήσιμη η βοήθειά σας, ευχαριστώ εκ των προτέρων.


Σάββατο, Ιανουαρίου 29, 2005

«Κάνε κάτι λοιπόν...

...να χάσω το τρένο..» Τι? αφού «..είναι μοιραίο να φύγω, σε λίγο, σε λίγο, σε λίγο...»
-------------------------------------------------------------------

..Εν τω μεταξύ η Κική θα πλανιέται στους ήχους των THERAPY?. Αν έπαιζαν το Gone θα με έπαιρνες τηλ, έτσι..?
-------------------------------------------------------------------

Τέλος, ας μιλήσω με αριθμούς: τρία-εφτά-μηδέν σελ./ μιάμιση μέρα ακόμα/ μηδέν συγκέντρωση/ 1 μήνυμα ελήφθη -συμπάσχουσα..
Υπάρχει μωρέ και λύση.. καθ' ότι γενικώς επιλεκτική, γιατί όχι και στο διάβασμα? Καλή μου διαίσθηση, κάνε τα μαγικά σου!

----------------------- Καλό ξημέρωμα --------------------------

Παρασκευή, Ιανουαρίου 28, 2005

Coehlo speaking

Ο διάσημος συγγραφέας του «Αλχημιστή» έρχεται στην Ελλάδα στο πλαίσιο εκδηλώσεων Megaron Plus για να μιλήσει για το έργο και τις σκέψεις του για το σύγχρονο κόσμο.
Τετάρτη 2 Φεβρουαρίου, 7 μ.μ. Είσοδος ελεύθερη με δελτία εισόδου, τα οποία μπορείτε να προμηθευτείτε από τα ταμεία μία ώρα πριν την εκδήλωση.
 
------------------------------------------------------------
Γράφω λογιστική στις 4 και δεν προλαβαίνω... :( [Όποιος παρευρεθεί στην ομιλία, παρακαλώ να μου γράψει μια περίληψη :)]

Τετάρτη, Ιανουαρίου 26, 2005

Συμπτώσεις..

Έψαχνα στο διαδίκτυο και έπεσα πάνω σ' αυτόν τον ποδηλάτη , όπου... "είδα" γνώριμα -από εδώ μέσα- άτομα.
..Είχα την εντύπωση ότι δεν έπιανα τον σταθμό Αγία Νοσταλγία FM..
Καθώς, λοιπόν παρακολουθούσα το πρόγραμμα του, συνέβη το εξής : η *kiki* διαλέγει να βάλει το Lonely Nights από Scorpions, ενώ ήδη έχει αρχίσει να παίζει το όγδοο κομμάτι του cd μου "Since you' re gone, there is an empty space..."

@----->----------

Δευτέρα, Ιανουαρίου 24, 2005

ΠΡΕΠΕΙ να αρχίσω το διάβασμα...

από αύριο..

Το Σάββατο πήγα στο Ghost.. όντως Βανέσα είναι ωραίο και η διακόσμησή του μου άρεσε αρκετά -cosy, πέτρινο, oriental thing! Κι από μουσική δεν πήγε πίσω, έβαλε και Ace Of Base "All that she wants" (πσσσςςς... Αχιλλέας) ;)!
Από πέρυσι περίπου έχω φάει ένα κόλλημα να πάω σε όσο το δυνατόν περισσότερα bar, club, τρύπες, καφέ που είναι του γούστου μου (μάλλον της ηλικίας θα είναι) :-). *
Κυριακή, το πρόγραμμα είχε "Σεσουάρ για δολοφόνους" [6ος χρόνος]. Το συστήνω. Μέσα σ' όλα μου έμεινε η ατάκα του Τόνυ Άντονυ όταν ο "Σενιόρα Σούλα" σήκωνε αρκετά την καρέκλα του κομμωτηρίου: «Τι λέει, θα αλλάξουμε και λάμπα?» Συμμετέχει το κοινό κι είναι πρωτότυπα ωραίο. Ρίξαμε γέλιο! Τελικά, μάλιστα, ενοχοποιήθηκε το άτομο που ψήφισα κι εγώ.
Καλή βδομάδα!



*Μέχρι και "mini αθηνόραμα" έφτιαξα (ένα δισέλιδο μπλογκάκι με επιλογές° να'μαι καλά να πάω σ' όλα) [ΟΔΕ ή παίζουμε,χεχε]

Παρασκευή, Ιανουαρίου 21, 2005

Η θάλασσα μέσα μου

"Συγκίνηση, πικρό χιούμορ, ανάσες ανθρωπιάς, ρεσιτάλ ερμηνείας από τον Χαβιέρ Μπαρδέμ."
Η αληθινή ιστορία του Ισπανού συγγραφέα Ραμόν Σαμπρέδο, η οποία σε βάζει να σκεφτείς.. για τη ζωή και την αξία της..

Ο ίδιος είχε πει -αν και δεν πρέπει να είναι τα ακριβή λόγια αυτά- :
«..Όταν εξαρτάσαι από τους γύρω σου.. μαθαίνεις να κλαις με το χαμόγελο»

Τρίτη, Ιανουαρίου 18, 2005

«Ταξίδι χωρίς τέλος»

Σκοτεινιάζει.. πάνω από 'σένα το απέραντο, γίνεσαι ένα μ' αυτό κι εσύ..αιωρείσαι.. στο Διάστημα, τη Σελήνη, τον κόκκινο Άρη, τον Άρχοντα των δαχτυλιδιών -για τους πολλούς Κρόνο. Μια βόλτα και στην αρχαία Ελλάδα, μην ξεχαστούμε..
Τι λέω όμως τώρα εγώ? Οι εικόνες -από κοντά και ο ήχος- έχουν τον λόγο



Για να κάνετε ένα τέτοιο ταξίδι, έχετε απλά να πάτε στο νέο, ψηφιακό Πλανητάριο. Η δε τιμή αρκετά προσιτή -ιδίως για τους φοιτητές.

Τρίτη, Ιανουαρίου 11, 2005

Kαλώς τους!

“Ο Σωκράτης Μάλαμας θα ντύνει μουσικά τα Δευτερότριτά μας στο «Σταυρό του Νότου» από τις 14 Φεβρουαρίου. Μας άρεσε η περσινή ροκάδική του ενορχήστρωση και περιμένουμε καινούριες ιδέες και φέτος. Στον ίδιο χώρο από τις 18 Μαρτίου επανέρχεται, μετά από απουσία αρκετών σεζόν, ο Ορφέας Περίδης. Φέρνει και νέο δίσκο, μην το ξεχνάτε.„


Γιατί όχι μαζί?(θα μου πεις ο Σωκράτης έχει συγκεκριμένο και πολυπληθές κοινό, που προτιμάει να τον βλέπει μόνο του,αν όχι με τον Θ.Παπακωνσταντίνου)
Και γενικά γιατί δεν κάνουν καμιά έρευνα "αγοράς" οι καταστηματάρχες για το τι σχήματα θα ήθελε να δει το κοινό τους? -εκτός κι αν κάνουν-
Να, κάποια πρόχειρα:
•Μάλαμας - Περίδης - Λιδάκης
•Β.Παπακωνσταντίνου - Πασχαλίδης - Καζούλης
•Παπάζογλου - Θαλασσινός

...κι αρκετοί άλλοι συνδυασμοί και με άλλους καλλιτέχνες.
Αυτοσχεδιάστε και φτιάξτε το ιδανικό σας σχήμα :-) ...ίσως κάποτε να τους δείτε μαζί στη σκηνή!

~~~~~~~~~~
Μια πολύ καλή ιδέα και από τις καλύτερες συναυλίες που έχω πάει ήταν αυτή του Μελωδία, το Σεπτέμβριο του 2003.

Κυριακή, Ιανουαρίου 09, 2005

Weird questions

...και οι περίεργες απαντήσεις τους (από το ΒΗΜΑgazino)

Είναι αλήθεια ότι το νούμερο 58... διώχνει τις μύγες;
Λέγεται ότι, αν δει γραμμένο με μαύρο χρώμα το νούμερο 58 σε λευκό φόντο, η μύγα αναγνωρίζει στο σχήμα του έναν ιστό αράχνης και... το βάζει στα πόδια. Αν και δεν έχει αποδειχθεί κάτι τέτοιο, είναι πολλοί εκείνοι που χρησιμοποιούν το νούμερο για να διώχνουν τις μύγες!
(Ισχύει και για τα κουνούπια;)

Τα ζώα ροχαλίζουν; Και ονειρεύονται;
Ναι. Τα περισσότερα θηλαστικά όπως ο σκύλος και η γάτα αλλά και ο ελέφαντας ροχαλίζουν όπως ο άνθρωπος. Όσο για τα όνειρα, με τα περισσότερα θηλαστικά και πουλιά μοιραζόμαστε τη φάση REM (...)
(Αμέ... πόσα βράδια ακούμε το Ρόκυ στο χωριό να ροχαλίζει.Φτερνίζεται επίσης.)

Είναι ολλανδικές οι τουλίπες;
Όχι. Οι τουλίπες προέρχονται από την Τουρκία και το φυτό Tulipa gesneriana του Καυκάσου, που έχει σχεδόν 5.000 διαφορετικές ποικιλίες. Στην Ολλανδία τα λουλούδια αυτά δεν έφθασαν παρά στο τέλος του 16ου αιώνα.

Ποιοι είναι οι πιο παράξενοι γάμοι;
Κάτω από τη θάλασσα, πετώντας με «παραπέντε» ή με τηλεδιάσκεψη από το Διάστημα στη Γη. Στην Disneyland κάνεις κουμπάρους τα καρτούν ενώ στο Λας Βέγκας οι γάμοι τελούνται στο αυτοκίνητο. Όσο για τα έθιμα του μυστηρίου, υπάρχουν φυλές που υποστηρίζουν τον γάμο μιας γυναίκας με πολλούς άνδρες, στη Ζάμπια οι γονείς της νύφης καθορίζουν την τιμή της, ενώ στην Κίνα η νύφη την πρώτη νύχτα του γάμου πρέπει να μη μιλάει και να είναι νηστική...
(Μήπως να μην πηγαίνει και στην τουαλέτα;;! Εκτός του ότι.. νηστικό αρκούδι δε χορεύει!)

Πώς καταφέρνουν οι πιγκουίνοι να αναγνωρίζουν το σύντροφό τους στο πλήθος;
Φωνάζοντας ο ένας τον άλλον! Στις πολυπληθείς αποικίες όπου ζουν, οι πιγκουίνοι χάνονται συχνά από το σύντροφο και τα παιδιά τους, και χρησιμοποιούν επαναλαμβανόμενους ήχους ή συλλαβές που λειτουργούν σαν κώδικες για την οικογένειά τους.


Κι άλλες ερωτήσεις που δύσκολα θα σκεφτόσουν να κάνεις... βλ. "Αν πετάγαμε ένα κέρμα από το Empire State Building θα σκότωνε άνθρωπο;"

Παρασκευή, Ιανουαρίου 07, 2005

Ταξιδιάρα ψυχή...

«Είδα ένα παράξενο όνειρο. Ταξίδευα, λέει, σε μια μαύρη τρύπα, πιο γρήγορα κι απ' το πιο γοργό άτι του Ακμπάρ..» -ο προφήτης Ηλίας ανέστησε το αγόρι-

Έκλεισα "το πέμπτο βουνό" σ' αυτό το σημείο και σηκώθηκα να μου πάρει αίμα η μικροβιολόγος για τέταρτη και προτελευταία φορά. Αφού μου πήρε λοιπόν και την τέταρτη δόση, άρχισα να ζαλίζομαι.. ήταν κάπου τότε που έκανα log-out με το γύρω περιβάλλον..
Μπροστά μου άσπρο-γκρι.. ήθελα να ανοίξω τα μάτια μου, προσπαθούσα αλλά τίποτα.. άκουγα βουητά (προφανώς οι φωνές των γύρω), έγινε πιο έντονος ο υπόκωφος αυτός θόρυβος μέσα στο κεφάλι μου κι άλλο τόσο συνέχιζα να προσπαθώ εγώ..ένιωθα τέτοια ασφυξία που νόμιζα ότι ή θα τρελαθώ ή θα συνέχιζα να τα βλέπω άσπρα... Αχνοφάνηκαν οι τρεις φιγούρες μπροστά μου, πάγωσε πάλι η εικόνα, προσευχήθηκα νοερά, σε λίγο ξεκαθάρισε η εικόνα, log-in.

Ταξιδιάρα ψυχή ;)