Δευτέρα, Ιανουαρίου 14, 2013

Την ακούς;

Πρώτη κίνηση μόλις ξυπνήσω (μετά από καναδυό σβούρες): πιάνω το τηλεκοντρόλ που 'ναι δίπλα μου κι ανοίγω το ραδιόφωνο. Η σκέψη «Όποιο τραγούδι ακούσω πρώτο, θα ορίσει και τη μέρα μου αναλόγως» γρήγορα απορρίπτεται ως αβάσιμη, χαζή και μοιρολατρική. Κι έτσι απλά ακούω. Περιμένοντας να πετύχω εκείνο το τραγούδι που θα καταφέρει να με σηκώσει απ’ το κρεβάτι μ’ ένα χαμόγελο ή/και με ένα σάλτο για χορό.

Σήμερα το τυχερό ήταν το Ακούω την αγάπη.

Και με αυτή την ευχή θα ξεκινήσω για το ’13. Να ακούμε την αγάπη που υπάρχει σε μεγάλες δόσεις γύρω μας κι όμως δε μετριέται, να την ακούμε σε οποιαδήποτε φάση, ακόμη και στα επαγγελματικά, να κάνουμε αυτό που αγαπάμε χωρίς να στεναχωρούμε όμως κανέναν, να δεχόμαστε την αγάπη και να τη δείχνουμε.
Και (μόνο) όταν οι πολλές σκέψεις δεν κάνουν καλό, τότε ναι, να μην τις ακούμε.












   * Συνειρμικό -αγαπημένο- τραγούδι για τον τίτλο.
 ** Και, περαιτέρω συνειρμικά, αυτή η απίστευτη -για την εποχή της κι όχι μόνο- μελωδία.

4 σχόλια:

  1. Κι εγώ θέλω τηλεκοντρόλ για το ραδιόφωνο!!!!
    Καλή χρονιά με υγεία και αγάπη πολύ:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Χαχαχα [Είναι γεγονός, σου λύνει τα χέρια -και τα πόδια.]
    Καλή χρονιά, καλή μου Σερενάτα! Με υγεία, ζεστά χαμόγελα & αγάπη άφθονη κι αληθινή! Όταν τη δίνεις, σου επιστρέφεται μοναδικά, να το ξέρεις αυτό ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Εγώ τη δίνω.
    Αλλά είναι ένα είδος, οι άντρες, που δεν την επιστρέφουν ποτέ! Αλήθεια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Είμαι σίγουρη ότι τη δίνεις. Γι αυτό σου λέω.. Μη λες ποτέ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή