Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 04, 2008

"Ας ανοίξουν οι απέραντοι δρόμοι..."

Πέρασε και το καλοκαίρι..
διαφορετικό από τα προηγούμενα. Η τυχαία αλληλουχία των αρχικών γραμμάτων των νησιών που είχαμε ταξιδέψει -ίδια με αυτά των δικών μας αρχικών- άλλαξε. Σ-Κ-Σ-Κ και μετά δύο Ν στην ξηρά. Ν for..? Νέο? Nothing? Now?

Και τώρα έφτασαν οι μέρες που φεύγω.
A,ναι :), για σπουδές. Βορειοδυτικά, σε έναν πράσινο τόπο, η σημαία του οποίου μοιάζει με τη δική μας, απλά υπό άλλη κλίση. Θέμα οπτικής κι αυτό.
Μπορεί να είναι κι η κατάλληλη στιγμή, δεν ξέρω.
Φεύγω.

Θέλω ανοιχτά παράθυρα να με φυσάει αέρας,
να 'χω το νου μου αδειανό να 'χω και πρίμο τον καιρό




Ας ανοίξουν οι απέραντοι δρόμοι...

2 σχόλια:

  1. Πρίμο καιρο, alter!
    Όλα καλά και καλή τύχη :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κι όταν απ'τα ανοιχτά παράθυρα θα μπαίνει μέσα κι η βροχή, ακόμα καλύτερα! :)
    Thank youuu.. u2!

    ΑπάντησηΔιαγραφή